Zaraza jako kara Boża według Biblii : Stary Testament a nauka w czasach pandemii - Stasiak, Sławomir (E-Wydawnictwo. Prawnicza i Ekonomiczna Biblioteka Cyfrowa. Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego, 2021)
W Starym Testamencie dość mocno rozpowszechnione jest przekonanie, że zaraza była karą Bożą za popełniane grzechy. Widomym przykładem jest historia wyjścia Izraelitów z Egiptu, które nastąpiło wskutek zesłanych dziesięciu plag (Wj 7, 14–13, 16). Celem niniejszego opracowania jest odpowiedź na dwa pytania. Po pierwsze: dlaczego plagi, zarazy i inne nieszczęścia pojmowane były jako kara Boża? Po drugie: czy obrazy zaczerpnięte z Biblii przeczą dzisiejszej nauce? Zadajemy je zwłaszcza w kontekście panującej pandemii wirusa SARS-CoV-2. Do zagadnienia podejdziemy, posługując się metodą analizy literackiej z elementami metody historyczno-krytycznej. Skupimy się na tych tekstach Starego Testamentu, w których występują hebrajskie terminy maggēpāh, qeṭeb i deber. Z analizy tych pojęć nie sposób wyciągnąć prosty wniosek, że cierpienie, choroba, zaraza jest konsekwencją złego postępowania konkretnego człowieka. Problem należy raczej widzieć znacznie szerzej jako zaburzenie harmonii świata, które skutkuje pojawianiem się „dziwnych” wirusów, chorób i innych nieszczęść, które spadają na człowieka. Stary Testament widzi to w kategoriach grzechu pierwszych rodziców, którzy mieli czynić sobie ziemię poddaną (Rdz 1, 28), a burząc tę harmonię, sprawili, że ziemia zaczęła rodzić „cierń i oset” (Rdz 3, 18). Zatem to zaburzenie harmonii w czterech wymiarach (wewnątrz człowieka, z drugim człowiekiem, z otaczającym go światem oraz ze Stwórcą) skutkuje negatywnymi konsekwencjami, także w przestrzeni zdrowotnej.
Keywords: zaraza; plagi; Stary Testament; choroba; pandemia; harmonia wewnętrzna; harmonia ze światem; kara za grzechy; życie szczęśliwe