@misc{Czerwińska_Dorota_Glosa_2017,
 author={Czerwińska, Dorota},
 copyright={Copyright by Dorota Czerwińska},
 address={Wrocław},
 howpublished={online},
 year={2017},
 publisher={E-Wydawnictwo. Prawnicza i Ekonomiczna Biblioteka Cyfrowa. Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego},
 language={pol},
 abstract={W glosowanym postanowieniu Sąd Najwyższy zajął słuszne stanowisko, że nieobecność części członków składu orzekającego na fragmencie rozprawy głównej tylko wtedy stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, gdy pod jego nieobecność przeprowadzono czynności dowodowe. Autorka zgadza się z powyższą tezą, jednak zwraca uwagę na pojawiającą się w uzasadnieniu postanowienia niepokojącą tendencję do relatywizowania bezwzględnych przyczyn odwoławczych z uwagi na relację popełnionych uchybień do interesów procesowych oskarżonego. W glosie przeanalizowano poglądy doktryny i judykatury na bezwzględną przyczynę odwoławczą w postaci nieobecności jednego z członków składu orzekającego na całej rozprawie. Przeprowadzone rozważania prowadzą do wniosku, że rację ma Sąd Najwyższy, nie widząc konieczności powtarzania niektórych czynności procesowych (niebędących czynnościami dowodowymi) mimo zmiany składu orzekającego, nietrafne jest jednak podejmowanie choćby próby oceny przeprowadzonych pod nieobecność całego składu orzekającego czynności z perspektywy ich stosunku do interesów procesowych oskarżonego. Istota bezwzględnych przyczyn odwoławczych sprowadza się bowiem do ich niezależności od ewentualnego wpływu na treść orzeczenia; bez znaczenia przy ich stwierdzaniu pozostaje także co do zasady kierunek zaskarżenia orzeczenia.},
 title={Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2016 r., V KK 30/16},
 type={tekst},
 keywords={zasada bezpośredniości, konwalidacja czynności procesowych, bezwzględne przyczyny odwoławcze, powtórzenie rozprawy głównej},
}