@misc{Stasiak_Sławomir_Długość_2020,
 author={Stasiak, Sławomir},
 copyright={Copyright by Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego},
 address={Wrocław},
 howpublished={online},
 year={2020},
 publisher={E-Wydawnictwo. Prawnicza i Ekonomiczna Biblioteka Cyfrowa. Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego},
 language={pol},
 abstract={Życie człowieka zależy m.in. od oddychania, czyli delikatnego tchnienia, które Stary Testament opisuje terminem rûaḥ, a które nie zależy od jego woli i jest narażone na niebezpieczeństwo zgaszenia w każdej chwili. W rzeczywistości życie jest krótkie, niczym dym lub cień. Jest wręcz nicością. Jest coraz krótsze, skoro jego miarą jest lat siedemdziesiąt, osiemdziesiąt, gdy jesteśmy mocni. Wszystkie stworzenia, ludzie i zwierzęta – nawet płynąca woda (ale nigdy rośliny) – posiadają „życie”. Człowiek jednak nie jest absolutnym dysponentem życia i nie może do niego dodać nawet jednego dnia do długości przewidzianej przez Stwórcę, ani niczego od niego odjąć. Biblia bardzo ściśle wiąże skracającą się długość życia człowieka z konsekwencjami grzechu. Najpierw pierwszych rodziców, kiedy przeszedł na wszystkich jako grzech pierworodny. Następnie z grzechami indywidualnymi człowieka, które wzbudzają gniew Boga. Na pytanie natomiast o to, co może zapewnić nam długowieczność, starożytni mieli szczególny pogląd. Byli przekonani, że długowieczność jest nagrodą za zdobycie mądrości. Długowieczność patriarchów była owocem bożego błogosławieństwa. Choć z drugiej strony wiek człowieka już w Księdze Rodzaju został ograniczony do stu dwudziestu lat, a Syrach stwierdza, że długie życie człowieka to sto lat. Jak podkreślają poszczególne części Rdz 1–11, kolejne pokolenia coraz bardziej oddalały się od Boga przez grzechy. Dlatego też autor tej części Księgi Rodzaju delikatnie, ale stanowczo zaznacza, że liczba lat następujących po sobie pokoleń sukcesywnie malała. W bezpośredniej zaś bliskości potopu osiągnęła już miarę porównywalną ze zwyczajną średnią wieku człowieka również dzisiaj. Widać więc bardzo wyraźnie, że nie tylko w Rdz 5,1–32, ale także w całym bloku Rdz 1–11, na podawany wiek kolejnych pokoleń żyjących na ziemi należy patrzeć z perspektywy literackiej i symbolicznej, a przede wszystkim teologicznej.},
 title={Długość życia człowieka i jego uwarunkowania według Biblii},
 type={tekst},
 doi={https://doi.org/10.34616/23.20.107},
 keywords={życie, długość życia, patriarchowie, Stary Testament, grzech, mądrość},
}